خواندن را ادامه دهید

سکانس اول – گلگشت خانوادگی کارگران

در چند سال گذشته بنابر یک سنت جا افتاده در میان کارگران تهران و حومه و چند استان دیگر بخصوص کردستان ، خانواده های کارگران چند کارخانه خودروسازی و دیگر کارگران در جمعه ی قبل از روز جهانی کارگر طی گلگشت خانوادگی در دشت خور گرد هم می آمدند

سکانس دوم – مراسم خانه کارگر

در شرایطی که هیچ گونه امکان برگزاری مراسم اول ماه مه برای جریانات کارگری بدون تهدید ، ارعاب ، بازداشت ، زندان ، شلاق و محرومیت بیشتر ، برای جریانات مستقل کارگری وجود ندارد ، هر ساله خانه کارگر این روز را به صورت فرمایشی ، گزینشی و کنترل شده به نمایش در می آورد

خواندن را ادامه دهید

جنگ افروزي و نظامي گري که امروزه چون کابوسي بر وجدان توده هاي مردم سنگيني مي کند پديده ي تازه اي در تاريخ نيست. وارد شدن در جزئيات اين تاريخ سخن را به درازا خواهد کشاند اما در اين جا کافي است به تاريخ قرن نوزدهم برگرديم، هنگامي که با ظهور امپريالسم نوين در سطح جهاني، در مقايسه با انواع پيشين – و محدودتر آن – نظامي گري به عنوان وسيله ي اصلي سياست گذاري شکل گرفت. در ثلث آخر قرن نوزدهم، نه تنها امپراتوري انگليس و فرانسه بر سرزمين هاي وسيعي فرمانروايي مي کردند، بلکه ايالات متحده نيز با تسلط مستقيم يا غير مستقيم بر مستعمرات سابق امپراتوري اسپانيا در آمريکاي لاتين و افزودن فيليپين به اين متصرفات از طريق سرکوب خونين مبارزات آزادي بخش بزرگ مردم آن جا و استقرار خود به عنوان فرمانرواي آن منطقه – سيطره اي که تا امروز به اشکال مختلف ادامه يافته است – جايگاه استواري در ميان کشورهاي استعمارگر پيدا کرد. خواندن را ادامه دهید