12. نتیجهگیری
بیخشونتی، بهعنوان یک شیوه عملگرایی پیروزی خودبخود و بدون خطا را ضمانت نمیکند، هیچ روش حل کشمکش دیگری نیز این کار را نمیکند. برای کسانی که نسبت به توان بیخشونتی برای حل کشمکش بدبین هستند، ناس پاسخ احتمالی گاندی را با این عبارتها آورده است: «شما امتحانش کردهاید؟ من [امتحان]کردم، و کار کرد.» (Naess. 1965. p. 78). در نهایت، نمایندگان بیخشونتی ایدئولوژیک استدلال میکنند که این روش کارا است چرا که به هنگام کشمکش، به جای آثار تلاش میکند تا با علتها سر و کار پیدا کند.
پس، اساس استفادهی از بیخشونتی بهعنوان روش برگزیده فعالیت سیاسی یا فلسفه زندگی متکی به این باورهای دوگانه است که ازنظر ابزاری « کار می کند» و اخلاقا «درست» هستند.